Książka raz czytana. Stan jak na zdjęciach.

Poniższy opis pochodzi od wydawcy:

Współczesne społeczeństwo europejskie określane jest jako „społeczeństwo bez ojców". Niektórzy uważają to za fakt pozytywny, świadczący o końcu wszelkich patriarchatów". Inni zaś - jak psychoanalityk Claudio Risé, dla którego ojciec jest psychologiczną postacią, wiążącą biografię jednostki z wymiarem transcendentnym - wskazują z niepokojem na pustkę spowodowaną brakiem ojców.

W niniejszej książce ukazuje on, że nieobecność ojca wynika przede wszystkim z coraz częstszego zjawiska separacji i rozwodów, które prawie zawsze kończą się wyrzuceniem ojców z domu oraz zerwaniem lub znacznym osłabieniem relacji z dziećmi. Dodatkowym czynnikiem jest obecne ustawodawstwo aborcyjne, które odbiera ojcu prawo decydowania w dziedzinie prokreacji. W obliczu olbrzymich szkód psychicznych spowodowanych tą sytuacją pojawia się swoista re- akcja, widoczna szczególnie wśród młodych. Chodzi tu m.in. o poczucie współdzielenia zadań, wyrażające się w nowych obyczajach i praktykach, w zachowaniach przywracających właściwe miejsce oraz szacunek ojcu świadomemu i odpowiedzialnemu.