ZEGAR WISZĄCY PORCELANOWY OKOŁO 1970 ROK

Przedmiotem oferty jest stary zegar wykonany z porcelany (brak sygnatury) Prezentowany model posiada mechanizm kwarcowy.
Mechanizm sprawny na dokładnym chodzie. Bateria w zestawie.
Zegar typu chodzik (nie bije). Uwagę przykuwa przepiękna kolorystyka tarczy malinowej czerwieni z wyraźnymi arabskimi złotymi indeksami. Delikatne miejscami przetarcie złoceń.

Mechanizm oryginalny ze wszystkimi oznaczeniami, zakładając jednak wiek zegara i sposób konstrukcji nie jestem w stanie przewidzieć jak długo jeszcze mechanizm będzie sprawnie pracował.

Wymiary: średnica 23,5 cm ; głębokość 4 cm

POLECAM i zapraszam na nasze inne aukcje.

MOŻLIWA DOSTAWA LUB WYSYŁKA. W PRZYPADKU DODATKOWYCH PYTAŃ PROSZĘ O KONTAKT TEL. 661 886 000

HISTORIA ZEGARÓW METRON

Firma założona w 1920 z inicjatywy inż. Wacława Lieberta, pierwotnie pod nazwą Fabryka Gazomierzy i Aparatów "GAZOMIERZ". 22 października 1920 stosowne ministerstwa zatwierdziły statut spółki. Według statutu, spółkę utworzono "w celu budowy i reperacji gazomierzy, przyrządów pokrewnych a także wszelkiego rodzaju maszyn, narzędzi i aparatów". Jej pierwszym dyrektorem został Wacław Liebert.

W 1927 rozpoczęto w zakładzie produkcję wodomierzy. Wybudowano 2 hale produkcyjne oraz odlewnię metali kolorowych. Fabryka wydawała od 1933 własne czasopismo, "Pomiar"; do wybuchu II wojny światowej ukazało się 8 numerów.

W okresie okupacji hitlerowskiej zarząd fabryką sprawowali przedstawiciele wrocławskiej firmy Meinecke. Poza dotychczasową produkcją, prowadzoną do momentu wyczerpania zapasów, podjęto też produkcję zbrojeniową, m.in. wytwarzano zapalniki do min morskich. W Metronie działał wówczas polski ruch oporu, do którego struktur należeli polscy pracownicy. Okupant dokonał w fabryce znacznych zniszczeń, likwidując stację prób urządzeń pomiarowych oraz wywożąc maszyny i urządzenia przed opuszczeniem zakładu podczas ucieczki przed zbliżającym się frontem.

Po zakończeniu okupacji hitlerowskiej fabrykę objęto przymusowym zarządem państwowym. Do czasu wyposażenia zakładu w nowe urządzenia do kontroli jakości urządzeń pomiarowych, produkowano w nim m.in.: kłódki, zawory, odważniki, pompy próżniowe itp. Produkcję wodomierzy wznowiono w 1948.

W 1951 odgórną decyzją władz państwowych przeniesiono produkcję gazomierzy do Fabryk i Gazomierzy w Bydgoszczy, w Metronie natomiast podjęto produkcję zegarów. Wodomierze Metronu, nadal tam produkowane, eksportowano w latach 1948-1970 do kilkudziesięciu krajów Europy, Azji czy Ameryki Południowej.

W latach 70. XX wieku decyzją ministra Metron (wówczas "Predom-Metron") został zmuszony do podjęcia produkcji urządzeń biurowych – zszywaczy, dziurkaczy itp. Nie leżało to w dotychczasowym profilu firmy i jej władze dążyły do wycofania tego asortymentu z produkcji.

W 1984 fabryka zmieniła nazwę na "Fabryka Wodomierzy i Zegarów Metron"

i wprowadziła do oferty nowocześniejsze typy wodomierzy i zegarów.

Lata 1991 – 1997 to okres dostosowywania firmy do wymogów gospodarki wolnorynkowej. Wymieniono park maszynowy, a w 1993 oddano do użytku nowoczesną stację prób urządzeń pomiarowych. Rozszerzono ofertę o nowe typy produktów, jak: programatory (od 1994), ciepłomierze (od 1996), system zdalnego odczytu wodomierzy (od 1997). Zmieniono także strukturę przedsiębiorstwa, wykorzystując outsourcing. Powstały spółki-córki o węższych specjalizacjach: Metron-Tools, Metron-Term, Metron-Clocks.

13 lipca 1998 roku Metron uzyskał certyfikat jakości ISO 9001.

1 stycznia 2001 fabryka została sprywatyzowana; przekazano ją do odpłatnego korzystania spółce pracowniczej "Metron – Investment Sp. z o.o".

Wkrótce po prywatyzacji fabryki (w lipcu 2001) Minister Finansów podniósł o prawie 300% tzw. opłaty legalizacyjne, które spółka płaci od każdej sztuki wyprodukowanego wodomierza co spowodowało gwałtowne narastanie jej problemów finansowych.

W późniejszym okresie sytuacja spółki ulegała stopniowemu pogorszeniu; jej zadłużenie wzrosło do 40 mln zł (głównym wierzycielem był Skarb Państwa, któremu spółka winna była 22 mln zł). Firma podejmowała próby naprawcze, w tym pozyskania inwestora zewnętrznego, a po ich niepowodzeniu w sierpniu 2007 złożyła wniosek o upadłość.