Dziuniość to stan umysłu, który może być kłopotliwy. Więc ostrożnie z tą książką! Nie ma twardych dowodów na zaraźliwy charakter dziuniości. Z drugiej strony nie istnieją dowody pozwalające twierdzić, że czytającemu nic nie grozi. Aberracje potrafią się udzielać. Zostałeś ostrzeżony.
,,Co mnie zabiło, to mnie rozśmieszyło" - napisała na ścianie Dziunia miesiąc przed swoją domniemaną śmiercią. Chodzą jednak słuchy, że wciąż żyje pustelniczo na jakimś zadupiu.
Książka, której się właśnie podejrzliwie przyglądasz, zaczyna się zabawnie i niemal niewinnie. Ale z czasem coraz ponursza humorość przyprawia o skurcze przepony. tak się dzieje, kiedy durny plemnik z głupawym jajeczkiem postanawiają zabawić się w dom. to się ludziom zdarza. Gorzej, jeśli zamiast n o r m a l n e g o dziecka (jak u ludzi) na świat przychodzi Dziunia. Na kogo wypadnie, na tego bęc. O, biedni rodzice, którym los zesłał mutanta. Wierzcie mi, nie ma się z czego śmiać. I nie można przestać.

Powieść nominowana do Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej dla Autorki ,,Gryfia" 2014. Stan prawie jak nowy.