Aparat wyprodukowany przez monachijską fabrykę F. Merk Telefonbau, wytwarzany był także m.in. przez zakłady Reinert oraz Telefonbau und Normalzeit (T&N).

Telefon systemu miejscowej baterii, do działania nie wymaga napięcia z centrali: każdy aparat ma własne zasilanie induktorem, który generuje prąd dla sygnału dzwonienia. W sieci połączonych ze sobą telefonów induktor wykorzystywano do adresowania połączenia: poszczególne posterunki torowe czy pocztowe miały przypisane swoje sygnały (identyfikatory) podobne do sygnalizacji Morse’a, generowane odpowiednim kręceniem korbką induktora (długi i krótki dzwonek). Słuchawkę podnosił ten użytkownik, który rozpoznał swój sygnał wywoławczy.

Od lat 30. aż do 90. XX w. używany w wielu krajach europejskich przez urzędy, pocztę i kolej, w Niemczech przez Deutsche Reichspost/Deutsche Post, Reichsbahn/Deutsche Bundesbahn, a także przez wojsko i obronę cywilną.

Wykonywany w obudowach metalowych lub bakelitowych, miał też wersję wieszaną na ścianie.

Wystawiony egzemplarz jest kompletny, najprawdopodobniej sprawny (induktor generuje napięcia - dzwonka nie sprawdzałem). Rok produkcji nieznany. Metalowa obudowa i ebonitowa słuchawka noszą ślady użycia, ale są bez pęknięć. Na płycie przedniej ramka do zapisywania identyfikatorów i notatek, na płycie dolnej oznaczenie modelu OB33 i napis Deutsche Post, na tylnej ściance logotyp fabryki: litery MT z napisem na otoku "F. Merk Telefonbau A.G. München".

Na końcu przewodu przyłączeniowego kompletne przyłącze (gniazdko) sieciowe wzoru W35 1947 .