OMD. Orchestral Manoeuvres In The Dark. Zespół-instytucja, który spopularyzował jeden z najpopularniejszych i najbardziej rozpoznawalnych gatunków muzyki na świecie - synth-pop. Teraz, po 45 latach, wciąż koncertuje, zachwyca i rozpala wyobraźnię fanów na całym świecie.

Pełna nazwa formacji, czyli Orchestral Manoeuvres In The Dark, idealnie opisuje ich brzmienie i twórczość jako całość. Powstali w bardzo dziwnych czasach. Przełom lat 70. i 80. XX wieku był - szczególnie na Wyspach - okresem bardzo dużego społecznego niepokoju. Disco schodziło z afisza, a przed szereg wypychał się punk ze swoim antyestablishmentowym "fuckiem" na ustach i nie tylko. OMD zrobili coś bardzo ciekawego i odważnego zarazem - muzykę taneczną połączyli z wartościowym przekazem.

Jako jedni z pierwszych tak ochoczo sięgnęli po syntezatory, które dopełniały brzmienie gitar i bębnów. Stworzyli nowy gatunek, który po dziś jest jednym z popularniejszych na świecie. Wprawdzie już takiego szału nie ma, ale jeszcze dziesięć lat temu synth-pop był na absolutnym topie, a kolejne dwuosobowe - a jakże! - zespoły święciły gigantyczne triumfy.

Jak OMD wypada dziś, mając na karku 45 lat działalności i 14 albumów na koncie? Bardzo porządnie. Show dopracowany do najmniejszego szczegółu, zaraźliwa energia i ponadczasowa (dla wielu) muzyka, ale do tej beczki miodu czas dorzucić łyżkę dziegciu. Bo, o ile nie można odmówić OMD zasług dla muzyki rozrywkowej, to nie sposób nie odnieść wrażenia, że ta muzyka bardzo źle się zestarzała. Tak, narażam się tu wszystkim fanom, ale patrząc obiektywnie, dziś to momentami wywołuje bardziej uśmiech niż zachwyt.

Dobrze, że ten gatunek na przestrzeni lat ewoluował w coś dużo lepszego. I sami panowie z OMD też z tego czerpią, nagrywając takie płyty jak najnowsza. Cieszy, że wciąż są głodni, chcą się rozwijać, grać, aż wystarczy im sił. Koncerty jednak - zwłaszcza przy tak bogatej karierze - to zupełnie inna bajka. Anglicy zdają sobie sprawę, ile ich muzyka znaczy dla ludzi i w setliście zawierają przede wszystkim swoje evergreeny. Od nie takiego starego "History of Modern (Part 1)" po słynne "Enola Gay".

To też świadczy o klasie wykonawcy - szacunek dla każdego słuchacza. Bo, jasne, można wyjść jak Radiohead na Open'erze i zagrać dla tych najbardziej zagorzałych, ale można też jak Foo Fighters - tak, że wszyscy są zadowoleni, a większość wniebowzięta. I o to chyba w tym wszystkim chodzi.

OMD Live At The Eventim Apollo, Hammersmith, London on 20th November 2019 (Multi-Cam)
1 Stanlow
2 Isotype
3 Messages
4 Tesla Girls
5 History Of Modern (Part 1)
6 (Forever) Live And Die
7 Souvenir
8 Joan Of Arc
9 Maid Of Orleans
10 Statues
11 Almost
12 Don't Go
13 So In Love
14 Dreaming
15 The Punishment Of Luxury
16 Locomotion
17 Sailing On The Seven Seas
18 Enola Gay
19 If You Leave
20 Pandora's Box
21 Electricity
OMD Live At The Eventim Apollo, Hammersmith, London on 20th November 2019 (Single-Cam)
22 Stanlow
23 Isotype
24 Messages
25 Tesla Girls
26 History Of Modern (Part 1)
27 (Forever) Live And Die
28 Souvenir
29 Joan Of Arc
30 Maid Of Orleans
31 Statues
32 Almost
33 Don't Go
34 So In Love
35 Dreaming
36 The Punishment Of Luxury
37 Locomotion
38 Sailing On The Seven Seas
39 Enola Gay
40 If You Leave
41 Pandora's Box
42 Electricity
Your Photos
43 A Slide Show Of Fan Photographs