Konstrukcję tego gramofonu można przyrównać do inżynierii Duala, gdyż wykorzystano tutaj wiele podobnych patentów:

- talerz i ramię (w sumie cały mechanizm) są zawieszone w obudowie

- lekkie proste ramię z aluminium

- oddzielna skala antiskating dla szlifów sferycznych i eliptycznych

- oddzielna regulacja pitch dla obydwu prędkości

- hydraulicznie tłumiona winda

- headshell łudząco podobny konstrukcyjnie do Dualowskich TK z wyjmowalną główką

Dodatkowo mamy tu parę typowo Philipsowskich smaczków:

- przyciski są sensorami dotykowymi

- na stopce ramienia mamy wagę mierzącą faktyczną siłę nacisku igły

Mamy tutaj też dość ciekawy, ale prosty patent z wykrywaniem wielkości płyty, która znajduje się na talerzu. Blisko krawędzi talerza jest taki mały bolec, który chowa się pod naciskiem płyty 30cm, informując przez to automatykę gramofonu, że mamy do czynienia z LP

Igła w idealnym stanie