Phos-Bind Wodorotlenek glinu w proszku dla zwierząt domowych z CRF, świetny produkt!

Jedno opakowanie wystarcza na cały rok użytkowania.

Phos-Bind Zip Lock 2 x 40 gramów to hipoalergiczny suplement, który wspomaga zdrowie nerek i ich prawidłowe funkcjonowanie. Substancja czynna, wodorotlenek glinu, wiąże fosfor w jelitach, służy do obniżania poziomu fosforanów oraz wspomaga pracę nerek. Phos-Bind jest bezpieczny do stosowania u kotów i psów. Jak stosować Phos-Bind? Phos-Bind podaje się z posiłkami. Phos-Bind należy stosować po konsultacji z lekarzem weterynarii i konsekwentnym oznaczaniu fosforu w surowicy krwi Twojego pupila. Nie badano bezpieczeństwa u ciężarnych zwierząt lub zwierząt przeznaczonych do hodowli. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i innych zwierząt. W razie przypadkowego przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia. Przechowywać w temperaturze pokojowej z dala od bezpośredniego światła słonecznego. RX VITAMINS, INC. 150 CLEARBROOK ROAD, SUITE 149, ELMSFORD, NY, 10523 USA Instrukcje 1 Zabierz kota do weterynarza, aby sprawdził poziom fosforu. Kot z poziomem powyżej 4,0 mg/dl potrzebuje suplementacji wodorotlenkiem glinu w pożywieniu. Dokładny poziom fosforu określi ilość środka wiążącego fosfor, który dodasz do karmy swojego kota każdego dnia. 2. Zważ kota. 3. Oblicz, ile wodorotlenku glinu będziesz codziennie dodawać do karmy, podzielonej na 2-3 dawki w ciągu dnia. Koty z poziomem fosforu pomiędzy 4,0 mg/dl a 6,0 mg/dl powinny otrzymywać 25 mg na kilogram masy ciała dziennie. Koty z poziomem pomiędzy 6,0 mg/dl a 8,0 mg/dl otrzymują 50 mg na kilogram. Koty z poziomem powyżej 8,0 mg/dl powinny otrzymywać 100 mg na kilogram masy ciała. 4 Oblicz dzienną dawkę wodorotlenku glinu, a następnie podziel ją na dwie lub trzy porcje, w zależności od tego, ile posiłków Twój kot będzie jadł w ciągu dnia. 5 Wymieszaj proszek z karmą dla kota. Aby zmniejszyć ziarnistą teksturę proszku, dodaj 1 łyżeczka rosół z kurczaka lub wodę o niskiej zawartości sodu z posiłkiem i odstaw na 10 minut przed podaniem. Hiperfosfatemia Wykazano, że ograniczenie spożycia fosforu spowalnia mineralizację miąższu nerek u kotów z chorobami nerek. Ponieważ białko jest najważniejszym źródłem fosforu, w przypadkach, gdy konieczne staje się ograniczenie spożycia fosforu u kotów, należy zmniejszyć zawartość białka w ich diecie. Ograniczenie w diecie spożycia fosforu i (w razie potrzeby) stosowanie jelitowych środków wiążących fosfor może zminimalizować jego zatrzymywanie w organizmie, a tym samym wyeliminować ryzyko hiperfosfatemii. Ostatecznym celem leczenia jest zapobieganie lub zmniejszanie nasilenia wtórnej nerkowej nadczynności przytarczyc, a także różnych powikłań tej ostatniej. Ponieważ głównym zadaniem jest ograniczenie wchłaniania w przewodzie pokarmowym fosforu zawartego w pożywieniu, to jego wiązanie leki należy podawać zwierzętom bezpośrednio przed, w trakcie lub po karmieniu. Najbardziej skuteczne i dobrze tolerowane przez większość kotów są środki wiążące fosfor na bazie aluminium. Chociaż istnieje potencjalne ryzyko zatrucia związkami glinu, takie powikłania są niezwykle rzadkie, nawet u pacjentów z ciężką chorobą nerek otrzymujących duże dawki preparatów zawierających glin. Jeśli nie można uzyskać kontroli wchłaniania fosforu z przewodu pokarmowego za pomocą wodorotlenku glinu, podaje się dodatkowe leki wiążące fosfor za pomocą innych mechanizmów.