Zabytkowy przyrzad matematyczny ,Opis obiektu Planimetr biegunowy to przyrząd matematyczny i kalkulator analogowy używany do wyznaczania powierzchni na mapach lub rysunkach. Istnieją różne rodzaje planimetrów, takie jak planimetry liniowe, planimetry tarczowe i rolkowe oraz planimetr biegunowy. Planimetr biegunowy został wynaleziony w 1854 roku przez Jakoba Amslera-Laffona, inżyniera i przedsiębiorcę z Schaffhausen w Niemczech. Taki planimetr biegunowy był łatwy w obsłudze i projektowaniu, a zatem niedrogi w produkcji. Jednak wszystkie planimetry miały wspólną cechę: były precyzyjnymi instrumentami mechanicznymi, co stawiało wysokie wymagania ich producentom. Planimetr biegunowy składa się z dwóch prętów połączonych przegubem. Na jednym końcu pręta biegunowego znajduje się drążek. Składa się on z ciężkiego obciążnika, który służy jako punkt stały i pozostaje nieruchomy na papierze dzięki swojemu ciężarowi. Pręt biegunowy jest wsuwany w ten drążek i można go swobodnie obracać wokół niego. Jego koniec obraca się w ramieniu napędowym, na drugim końcu którego zamontowany jest trzpień napędowy.