link do filmiku z działającym taranem wodnym

https://photos.app.goo.gl/kHR95xkd3NW4kqFu5

Zawór odpływowy może być sprężynowym zaworem normalnie otwartym, który zamyka się, gdy prędkość przepływu generuje wystarczający opór. Woda w rurze napędowej, która jest długa i sztywna (rury stalowe generują wyższe ciśnienie niż rury PCV), nabrała w tym czasie znacznego pędu (p = m*v). Gdy zawór się zamyka, pęd ten generuje ciśnienie, gwałtownie otwierając zawór zwrotny i sprężając powietrze w zbiorniku. Zawór zwrotny zamyka się ponownie, sprężone powietrze rozpręża się, wypychając wodę w górę rury tłocznej. Zawór odpływowy otwiera się ponownie i proces się powtarza.

Zbiornik powietrza magazynuje energię, absorbuje impulsy ciśnienia i zapewnia ciągły przepływ w rurze tłocznej. Można go porównać do kondensatora wygładzającego: może obsłużyć każdy prąd wejściowy, absorbuje skoki napięcia (ciśnienia) i dostarcza energię przez cały cykl. Bez powietrza, za każdym razem, gdy zawór odpływowy się zamyka, dwa słupy wody stykają się bezpośrednio – jeden z pełną prędkością, a drugi w spoczynku. Powoduje to albo duże skoki ciśnienia (gdy spotykają się czołowo), albo duże ruchy pompy. Przy 30 000 skokach ciśnienia dziennie, mogą one nie wystarczyć na długo.

Podstawową różnicą między pompą ze zbiornikiem powietrza a pompą bez zbiornika jest wydajność : bez zbiornika energia jest przenoszona poprzez zderzenie idealnie niesprężyste : woda w rurze napędowej i woda w rurze tłocznej mają tę samą prędkość po zderzeniu. Nie dość, że to zderzenie powoduje największą utratę energii, to jeszcze masa w rurze napędowej jest jednocześnie największą masą i zachowa większość swojej energii po zderzeniu.

W przypadku zbiornika większość energii masy napędowej jest przenoszona do zbiornika, a cała ta energia jest wykorzystywana do pompowania wody w rurze tłocznej.