To urządzenie to zabytkowy, szwedzki telefon bakelitowy z korbką (tzw. aparat lokalnej baterii z induktorem) wyprodukowany przez firmę LM Ericsson (prawdopodobnie model bazujący na serii <em>Ericsson BC 563</em> lub pokrewnych modyfikacjach z lat 50. XX wieku).

Oto kilka charakterystycznych cech tego konkretnego modelu:

• Obudowa z bakelitu: Charakterystyczne czarne, twarde tworzywo sztuczne popularne w pierwszej połowie i połowie XX wieku.

• Korbka (induktor): Widoczna po prawej stronie korbka służyła do ręcznego generowania prądu zmiennego o wysokim napięciu, aby wywołać (zadzwonić do) telefonistki na centrali lub innego abonenta na tej samej linii.

• Tarcza numerowa: Łączy w sobie cechy telefonu z korbką (lokalna bateria) oraz tarczy do automatycznego wybierania numerów, co wskazuje, że był to aparat tzw. mellanstationsapparat (pośredni/uniwersalny), który mógł pracować w różnych systemach łączności.

• Napis „BARTELEFON”: Umieszczona z przodu plakietka sugeruje przeznaczenie lub lokalizację tego konkretnego egzemplarza – prawdopodobnie służył jako telefon stacjonarny w barze, restauracji lub hotelu.