Wysyłka darmowa. Podana kwota zostanie przekazana na cel charytatywny.

Rozprawa doktorska Ewy Młynarczyk (1982-2022) pt. "Literary Appropriations of Myth and Legend in the Poetry of Alfred Lord Tennyson, William Morris, Algernon Charles Swinburne and William Butler Yeats", napisana pod kierunkiem prof. Grażyny Bystydzieńskiej i ukończona w 2022 roku, została wydana przez Instytut Anglistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Mit przez stulecia służył jako skuteczne, uwarunkowane specyfiką danej epoki narzędzie sensotwórcze. Jego znaczenie osłabło w XVIII w., by powrócić do łask za sprawą poetów doby romantyzmu, epoki wiktoriańskiej i końca XIX w., którzy dostrzegli jego uniwersalny potencjał.

Przywołane w książce utwory Alfreda Lorda Tennysona, Williama Morrisa, Algernona Charlesa Swinburne’a i Williama Butlera Yeatsa dowodzą, że mity i legendy można wykorzystać w oryginalny i twórczy sposób. Tytułowi poeci czerpali inspirację nie tylko z tradycji klasycznej, ale również z innych źródeł kulturowych, chętnie adaptując motywy o proweniencji celtyckiej albo skandynawskiej. Nie bez znaczenia pozostaje także wpływ tradycji romantycznej na ich twórczość, toteż zwykło się postrzegać ich jako „ostatnich romantyków”.

Zasadniczą część książki stanowi analiza porównawcza trzech motywów wspólnych dla mitów i legend pochodzących z różnych kręgów kulturowych: wędrówki (quest), zaświatów i wygnańca (wyobcowanego śmiertelnika naznaczonego przez kontakt z siłami nadprzyrodzonymi). Wędrowcy na tropie inspiracji, poszukiwacze wiedzy tajemnej, marzyciele, którzy posiedli starożytną mądrość, nieprzystający do swoich czasów, eskapiści przemierzający wyśnione krainy, a jednocześnie pragnący podzielić się swoją wizją ze społeczeństwem — postaci te służyły poetom epoki wiktoriańskiej jako maski pozwalające zuniwersalizować osobisty wymiar ich twórczości.