Druga z rzędu płyta nagrana w legendarnym chicagowskim studio Electrical Audio prowadzonym przez Steve’a Albiniego (ex Big Black, Rapeman, Shellac) i nagrana przez niego samego. The Ex jeszcze nigdy nie było tak bliskie amerykańskiej tradycji niezależnej muzyki gitarowej. Może to brzmienie, może to wydawca jakim w Stanach jest Touch & Go, a może bardziej piosenkowy repertuar nasuwają takie skojarzenia. Płyta jest nieco ztonowana – co nie znaczy że nie znalazło się na niej przestrzeń do szleńczych boleśnie sopranowych improwizacji obu gitarzystów – nie mniej jednak dominują poukładane kompozycje każdowo rozwijające się w kierunku trzeszczących strun, syczących talerzy i soczystego stukotu werbla, z rzadka zaś atakujące słuchacza z miejsca nawałnicą dźwięków. The Ex postawił tym razem na logikę wynikających z siebie fraz muzycznych, w istocie jest to jedna z takich płyt, które niekoniecznie stanowią jakość samą w sobie, a prędzej są świadectwem pewnej dojrzałej postawy instrumentalistów. Kończąc “Dizzy Spells” ma się nie tyle ochotę zapuścić płytę od początku co raczej bezzwłocznie udać się w okolice ich najbliższego występu na żywo.