Leo Adam (Leonid Szacyło), 1959, „Powrót... Droga do domu”, 2024, 7 × 29 × 5 cm, brąz, marmur

Smukła sylwetka jawi się jako obraz zmęczonego, rannego, ale niezłomnego wojownika. Wraca z wojny do domu – do siebie, do nowego, już innego świata. Lekkie pochylenie głowy oddaje zmęczenie i ból, a silna pionowa budowa ciała – niezłomność ducha. Głębokie, niebiesko-złote refleksy brązu przypominają o bliznach i doświadczeniach, które odcisnęły piętno na ciele i duszy, ale nie złamały rdzenia.

Marmurowy cokół jest niczym symbol ziemi, do której powrócił, podpora, na której rozpocznie się nowe życie. To powrót nie tylko do rodzinnego domu, ale także do codziennych wyzwań, do odbudowy, do nowego spojrzenia na świat. Rzeźba jest pełna ciszy i wewnętrznej siły, zrodzonej z poniesionych strat i zdobytej wiary.