Artur Rubinstein, Moje młode lata

"Kocham życie takie, jakie jest, bogaty czy biedny, młody czy stary, zdrowy czy chory, w roli głównego aktora czy jako skromny widz - jestem szczęśliwy, że żyję i pokornie wdzięczny za to Opatrzności. Muzyka jest pewnego rodzaju moim szóstym zmysłem, nie będę o niej mówił, ale kocham podróże, książki, malarstwo, kwiaty - kocham jedyne, nieustająco zmienne widowisko życia. W sumie kocham wszystko… Jestem szczęściarzem, ale mam w tej sprawie pewną małą teorię. Z moich własnych doświadczeń i obserwacji wynika, że Opatrzność, Przyroda, Bóg - czy jak inaczej nazywalibyśmy Siłę Twórczą - darzy szczęściem te istoty ludzkie, które życie akceptują i kochają, nie stawiając mu żadnych warunków. A ja z pewnością jestem jednym z nich, i to całym sercem. Przekonałam się - dzięki wydarzeniom, które można by określić jedynie mianem cudów - że ilekroć moje „ja” podświadomie bardzo czegoś pragnie, życie tak czy inaczej pragnienie to spełni…”

Artur Rubinstein